A1 Mediagroep

Goud na penalty's in Portugal

Hoewel het geen gemakkelijke wedstrijd was, speelde ze een grote rol. Ze scoorde vier keer: drie doelpunten in de reguliere speeltijd en één penalty. Na afloop werd Van de Kraats uitgeroepen tot MVP (Most Valuable Player) van de finale. “Penalty’s blijven altijd een loterij”, lacht ze. “Die hadden we ook zomaar kunnen verliezen, maar dit keer trokken we aan het langste eind.”

Penalty’s nemen is ze inmiddels wel gewend, maar het blijft spannend. “Ik heb altijd gewoon een hoek in mijn hoofd en probeer me af te sluiten van alles om me heen.”

Dat bleek ook nodig, want Hongarije probeerde een tactische wissel. Een truc waardoor ze eerder al de halve finale tegen Griekenland wisten te winnen. “Hun tweede keepster had toen de laatste twee penalty’s gestopt. Zij speelde eigenlijk dit hele toernooi niet. Bij ons probeerden ze hetzelfde trucje. Op het moment dat ik ging liggen, ging de eerste keeper eruit en kwam de tweede erin. Toen dacht ik: ja, nu is het weer aan mij. Maar uiteindelijk is het goed geweest.”

Geen tijd om stil te staan

Tijd om te rusten na deze spannende wedstrijd is er niet. Vrijdagavond kwam het team terug uit Portugal en ten tijde van het interview is Van de Kraats alweer onderweg naar Barcelona.

Toch geniet ze nog volop na van de finale. “We krijgen elke dag nieuwe foto’s binnen. Gisteren was er een huldiging op het gemeentehuis in Wageningen en ik kreeg ook een berichtje van Barneveldse burgemeester Van der Tak. Dat vind ik echt heel leuk.”

Van de Veluwehal naar Spanje

Inmiddels woont Van de Kraats in Wageningen en verblijft ze tijdens het seizoen in Spanje, waar ze speelt voor de Spaanse club CN Sabadell. Toch voelt Barneveld nog steeds als thuis. “Vanaf mijn vierde of vijfde lig ik al in het zwembad in de Veluwehal. Ik ben daar opgegroeid samen met mijn broertje en beste vriendin onder andere. Mijn ouders hebben ook allebei gepolo’d. Zij wonen daar nog steeds, dus dat gevoel blijft.”

De rol van haar familie in haar carrière is altijd belangrijk geweest en is dat nog steeds. “Ze hebben me altijd naar trainingen gebracht en alles eromheen geregeld. Maar ook mentaal hebben ze me altijd gesteund.” Die steun voelt ze ook in het dorp. “Als ik mijn oude club binnenloop, ken ik iedereen. Na het WK-goud in 2023 kreeg ik zelfs een berichtje van burgemeester Jacco met de vraag of ik langs wilde komen voor een huldiging. Dat is wel echt heel leuk.”

Haar oude club blijft daarom speciaal. “Het is waar ik ben begonnen. Ik ben op mijn veertiende weggegaan omdat ik een hoger niveau nodig had, maar ik kom er nog altijd graag terug.”

Blik op de toekomst van waterpolo

Ze hoopt dat waterpolo blijft groeien in Nederland en in de regio. Successen zoals deze helpen daarbij. “Dit hebben we nodig: succes, evenementen in eigen land en aandacht richting de Olympische Spelen. Dat trekt mensen aan en helpt de sport vooruit.”

Ze hoopt dat jonge waterpoloërs in de regio zich laten inspireren. “Je moet het spel echt leuk vinden, want het is niet altijd leuk. Talent alleen is niet genoeg. Hard werken maakt het verschil en je moet kritisch blijven op jezelf.”