Column Omkijken naar elkaar kan verschil maken'

We vragen het elkaar zo makkelijk: hoe gaat het? En meestal volgt bijna automatisch het antwoord: goed. Maar wat als iemand zegt dat het helemaal niet goed gaat? Weten we dan wat we moeten zeggen of doen?

Misschien hoeft dat ook niet altijd. Je hoeft geen hulpverlener te zijn om iets voor een ander te kunnen betekenen. Luisteren, nog een keer vragen hoe het echt gaat en tijd maken voor iemand kan al belangrijk zijn. Dan merk je hoe belangrijk echte aandacht is.

In onze gemeente liggen daar belangrijke kansen. In de buurt, bij een vereniging, op het werk, in de kerk, op school of binnen de familie. Vaak kennen we elkaar en zien we het als iemand verandert of zich terugtrekt. Het helpt als we daar niet aan voorbijgaan.

Dat vraagt soms ook om moed. Om niet genoegen te nemen met “gaat wel”, maar nog een vraag te stellen. En om te blijven luisteren als het antwoord moeilijk is. We hoeven niet altijd de juiste woorden te hebben. Soms begint het met laten merken: ik zie je, ik luister naar je en je staat er niet alleen voor.

Dat licht herinnert ons eraan dat ook in moeilijke tijden nabijheid en hoop verschil kunnen maken.

Omkijken naar elkaar zit niet in grote woorden. Het zit vaak in iets kleins: een vraag, een gesprek of gewoon even naast iemand blijven staan. Juist zo kunnen we het verschil maken. Voor mij persoonlijk is het licht altijd verbonden met Jezus en de kracht die Hij ons kan geven in moeilijke tijden.

Wethouder Lambert Polinder