"Eigenlijk moet ik het niet volgen", vertelt Pronk. Daarmee bedoelt hij de nieuwsberichten over de oorlog in Oekraïne. "Dat is beter voor mijn gezondheid, maar je ontkomt er niet aan".
Met de spanningen in Oekraïne is oorlog actueler dan ooit. In de vierdelige serie 'Ik & Oorlog' spreekt Omroep Gelderland met Gelderlanders die uitgezonden zijn geweest voor het Nederlandse leger of naar Gelderland zijn gevlucht vanwege oorlog in hun thuisland. Dit is deel 4.
'Voor geen goud willen missen'
Een militaire missie is een hele ervaring vertelt Pronk trots. "Je doet iets goeds. Tenminste, dat probeer je. Het klinkt misschien heel gek, maar ik zou het voor geen goud willen missen. Dat zeggen 99 van de 100 veteranen. Ik zou zo weer het vliegtuig instappen", aldus de ex-militair.
In Bosnië was Pronk chauffeur en en Rwanda heeft hij noodvoorzieningen gerealiseerd. Aan zijn mooie ervaringen zat ook een keerzijde. "Toen ik nog jong was, zat ik in de stoere wereld. Ik kon wat goeds doen. Later stortte ik in", vertelt hij.
Hond Casper
Na zijn diensttijd belandde hij in het land van de psychiatrie. In 1998 stopte Pronk als militair. Hij bleef bij defensie werkzaam als chauffeur. "Alleen maar werken, werken, werken. Dat heb ik volgehouden tot 2003. Toen ben ik in elkaar gestort." In 1993 kreeg hij al de diagnose PTSS. "Tien jaar later was ik letterlijk en figuurlijk leeg", vertelt Pronk.
Hij is meerdere keren opgenomen voor zijn stressstoornis. "Dat waren heftige tijden, je wordt geconfronteerd met jezelf". Sinds een paar weken heeft de oud-militair een hond. "Casper heet hij. In principe neemt hij nu de behandeling over". En dat lukt, vertelt Pronk: "De hond kan aanvoelen als ik nachtmerries heb. Dan gaat hij naast mij liggen met zijn poten op mij. Dat doet mij heel goed."
'Elk scenario in je hoofd'
In Wezep is Pronk betrokken bij een ontmoetingscentrum voor veteranen. "We komen wekelijks samen. We praten over de oorlog in Oekraïne en wat dat met iedereen doet. Het houdt ons bezig".
Pronk maakt zich zorgen over de inwoners van Oekraïne. "Ik heb het echt te doen met de mensen die daar wonen. Als veteraan zijnde heb je elke scenario in je hoofd zitten: wat als? Ik vraag me af waar dit gaat eindigen. Ik vrees dat Poetin de oude Sovjet-Unie terug wil. Dan hebben we de poppen aan het dansen."