Susan (rechtsvoor) en andere pleegkinderen met carnaval . Foto: Omroep Gelderland

Susan (rechtsvoor) en andere pleegkinderen met carnaval . Foto: Omroep Gelderland

DE GLIND - Op jonge leeftijd wordt Susan misbruikt door haar biologische vader. De Kinderbescherming plaatst haar in een pleeggezin in jeugddorp De Glind. Daar wordt ze misbruikt door een pleegbroer én haar pleegvader.

Susan is veertien jaar als ze het politiebureau inloopt. Het is 1997. Ze is vastbesloten: ze wil aangifte doen van het seksueel misbruik dat haar in jeugddorp De Glind overkwam.

Susan is de jongste uit een groot gezin. Haar vader misbruikte haar thuis. Op vijfjarige leeftijd wordt ze door de Kinderbescherming uit huis gehaald en naar De Glind gebracht, een dorp vlakbij Barneveld dat speciaal is ingericht op pleegzorg. Susan komt terecht bij pleeggezin W., een gezinshuis waar nog meer pleegkinderen wonen.

Koude douche

In de eerste periode krijgt Susan vaak op haar kop. “Omdat ik de regels niet kende. Niemand legde die uit.” ’s Nachts plast ze soms in bed. Voor straf moet ze onder de koude douche, en daarna zelf het bed verschonen.

Een ander pleegkind dat in huis woont op dat moment, Theo, bevestigt de verhalen. Ook hij staat regelmatig onder de koude douche. Hij vertelt hoe hij wordt geslagen en vernederd door hun pleegvader. Hij is nu 42 jaar, maar herinnert zich die tijd als ‘de zwaarste uit zijn leven’. Op een foto van vroeger staat hij naast Susan, met een arm op haar schouders.

Seksuele spelletjes

In het huis woont ook oudere pleegbroer D. (12). Die bedenkt seksuele spelletjes. Susan moet dingen van hem doen met haar andere pleegbroertje. Alle kinderen weten ervan, bedenken ideeën of staan op wacht. Nadien zit er soms bloed in haar onderbroek. Geruchten hierover gaan rond op school.

Susan vertelt bij een bezoek aan haar moeder wat pleegbroer D. met haar doet. Haar moeder meldt dit meteen bij het pleeggezin. Susan en alle pleegkinderen worden ondervraagd door de pleegouders. Voor Susan voelt het alsof er een schijnwerper op haar staat. “Heel intimiderend.” Ze wil er niet meer over praten.

De twaalfjarige D. wordt later in het kinddossier beschreven als ‘de stimulator’. Maar volgens haar pleegouders neemt Susan het initiatief. Ze betichten haar van het zwartmaken van haar pleegbroer. Susan krijgt te horen dat ze ‘geen dingen over andere mensen mag vertellen die niet waar zijn’, zo staat in het dossier.

Onder de dekens

Er gebeurt nog meer in huis, maar dat weet niemand. Bij het naar bed brengen betast haar pleegvader haar onder de dekens. Het gebeurt niet elke avond, maar wel vaak. Ze heeft dit thuis meegemaakt met haar vader. Het brengt haar in verwarring.

Na twee jaar bij familie W. wordt ze overgeplaatst naar een nieuw, liefdevol pleeggezin. Ze verandert in een vrolijk meisje en doet uiteindelijk haar hele verhaal bij de pleegouders. Pleegbroer D. is inmiddels buiten De Glind geplaatst. Pleegvader W. werkt nog wel in het dorp. Susan herinnert zich dat ze het vertelt. En dat er melding wordt gemaakt. Maar wat De Glind doet met de informatie over het vermeende misbruik, blijft onduidelijk.

Zedenpolitie

Het wordt 1997. Susan is 14 jaar en woont weer bij haar moeder. Het misbruik door haar pleegvader zit haar dwars. Ze vindt haar weg naar de hulpverlening. In haar dossier van toen staat dat ze aangifte wil doen ‘omdat ze vindt dat die man moet weten dat zij het nog weet’. Ze wil voorkomen dat hij het bij een ander kind doet.

Rechercheur Jos van de zedenpolitie vangt haar op, is te lezen in documenten. Hij neemt na het horen van haar verhaal contact op met De Glind. Daar hoort hij dat de pleegvader ‘al eens is aangesproken op seksueel overschrijdend gedrag. Dit was ook bij justitie gemeld, maar de zaak is geseponeerd’.

Jos ontbiedt de pleegvader op het politiebureau. Die ontkent alles. In een brief schrijft agent Jos aan Susan: "Hij was al eens eerder beschuldigd door een meisje, maar dat was ook een valse beschuldiging," vertelde de pleegvader.

Geen schijn van kans

Susan kan nu een zaak beginnen, maar ze heeft geen bewijs. Het is haar woord tegen het zijne. Van het andere slachtoffer heeft ze alleen een voornaam. Als ze een zaak start moet zij alles herbeleven. Hij hoeft alleen maar te ontkennen. Van de directie van De Glind, ingelicht door agent Jos, hoort Susan niks. Na wikken en wegen, besluit ze dat ze geen schijn van kans maakt.

Sancties tegen haar pleegvader blijven dus uit. Susan weet dat hij werkt als systeemtherapeut voor gezinnen en kinderen. Een maatschappelijk werker van De Glind schrijft haar in 2014: “Het klopt dat er vermoedens waren van grensoverschrijdend gedrag. Ik kan me wel herinneren dat hij tijdens een teamoverleg diverse keren is aangesproken op te hardhandig ingrijpen. Het was echter heel lastig om dat concreet te maken en zijn vrouw nam het dan ook voor hem op.”

Susan (39) heeft haar leven inmiddels op de rit. Ze is dankbaar voor het tweede pleeggezin in De Glind. Maar boosheid is er ook. "Het voelt alsof iedereen ervan wist, maar niemand iets deed. Waarom plaatsten ze later weer pleegkinderen bij hem? Heeft hij nog meer slachtoffers gemaakt? Het idee dat hij nog steeds met kinderen werkt vind ik beangstigend.”

Wederhoor

Omroep Gelderland heeft pleegvader W. benaderd en gesproken. Hij wil niet inhoudelijk reageren op de aantijgingen.

Jeugdzorgaanbieder Pluryn, die rechtsopvolger is van de toenmalige directie, wil niet ingaan op individuele gevallen. Wel gaan ze in op het nieuwsverhaal van vandaag, waarin tientallen oud-pleegkinderen naar voren treden. Lees de uitgebreide reactie van Pluryn op het nieuws bij Omroep Gelderland hier.

Vanwege de privacy zijn de namen Susan en Theo schuilnamen. Hun echte naam is bij de redactie bekend.Wil je reageren?

Vanwege de privacy zijn de namen Susan en Theo schuilnamen. Hun echte naam is bij de redactie bekend.
Wil je reageren?
[email protected]

Deel dit artikel